Τελικά με πήγαν σηκωτό να δώ τον El Greco. Με τον ελληνικό κινηματογράφο έχω ξεκόψει εδώ και καιρό. Θεωρώ ότι απλά υπάρχει, χωρίς να προσφέρει κάτι ιδιαίτερο ή καινούριο. Επιπλέον, ειδικά στον κινηματογράφο, έχω μία έκτη αίσθηση που μου ανάβει ένα μικρό κόκκινο λαμπάκι όταν πρόκειται για παπάρες. Αλλά επειδή δεν μπορώ να λέω πάντα όχι στις προτάσεις της δικιάς μου για “σοβαρό” σινεμά, βρεθήκαμε στην ουρά, αγκαλιά με τον κουβά του ποπ-κορν και τις κόκες-κόλες να περιμένουμε να σχολάσει η απογευματινή βάρδια.
Λοιπόν, με δυό λόγια η ταινία ήταν φόλα! Και μάλιστα μεγάλη! Ακολουθεί λίστα με τα σημεία που θα έπρεπε να είναι καλύτερα:
- Η ταινία δεν είχε ατμόσφαιρα. ΚΑΘΟΛΟΥ! Είχε έναν απαράδεκτα επίπεδο φωτισμό που κατέστρεφε κάθε ίχνος σκιάς. Τελικά το φως νίκησε το σκοτάδι.
- Μέτριο, αν και πολυπληθέστατο, καστ. Μοναδικές καλές στιγμές ο Λαζόπουλος και ο Μουστάκας. Ο μεν Λαζόπουλος ήταν απλά καλύτερος από τους άλλους, ο δε εμπειρότατος Μουστάκας έπαιξε μία σκηνή και καθάρισε την ταινία. Και μάλιστα την έπαιξε με τον τρόπο του. Με ένα τσαχπίνικο βλεφάρισμα και ένα πονηρό extra-large γελάκι. Η Ματσούκα τραγική, απλά τραγική. Θα μπορούσε να είναι πρωταγωνίστρια σε σχολική παράσταση και μάλιστα στ’ αγγλικά.
- Ήχος μέτριος, θαμπός και με ξεσπάσματα που τρίζαν τα ηχεία. Η μουσική, επίσης μέτρια, με εξαίρεση κάποια διασκευασμένα κρητικά παραδοσιακά.
- Χαλαρή σκηνοθεσία, χωρίς να τονίζει πουθενά το δράμα (υπήρχε δράμα;). Και το μοντάζ επίσης τρύπιο.
- Κρύο ποπ-κορν και ζεστά αναψυκτικά.
Η παρέα με έκραξε λέγοντας τα γνωστά: “Δεν ήταν αριστούργημα, αλλά για ελληνική ταινία, μπλα-μπλα-μπλα”. Ίσως, αλλά με συμπαραγωγούς την ΕΡΤ, το ΕΕΚ, τη NOVA και sponsorες (χορηγούς δηλαδή) την τράπεζα Πειραιώς, τον ΟΠΑΠ, τον ΕΟΤ, την HERTZ και την MINOAN LINES…
…η ταινία θα έπρεπε να γαμάει!
Για DVD βδομάδας και σκάρτα! Του χρόνου ξανά σινεμάς!
ΥΓ: Στα multiplex ο κόσμος πάει για να φάει; Χάθηκαν οι ταβέρνες; Με δικαιολογία την ταινία παίζει τρελό γουρούνιασμα πάντως. Δηλαδή, και σπίτι σου να δείς ταινία, ένα κουβά ποπ-κορν δεν τον σκίζεις. Πάντως θα πρότεινα στο management του μαγαζιού, προκειμένου να ολοκληρωθεί η home-cinema ατμόσφαιρα, να ανοίξει και μιά πιτσαρία στο μπαρ, έτσι ώστε ο κάθε πεινάλας να παραγγέλνει μέσα από την αίθουσα κατά τη διάρκεια της ταινίας. Επιπλέον, θα έπρεπε να οριστεί ως μοναδικό αποδεκτό σινεφιλ ένδυμα οι πιτζάμες με παντόφλες και το κουβερτάκι μας μην τυχόν και τον ψιλοπάρουμε και ξυλιάσουμε. Τέλος, να αντικαταστήσουν τις πολυθρόνες με καναπέδες, έτσι ώστε εάν η ταινία δεν τραβάει και δεν είμαστε και για ύπνο, να ρίχνουμε κανένα πούτσο τουλάχιστον… Όπως κάνουμε σπίτι!
